ครั้งนั้น อนาถบิณฑิกคหบดีเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่สมควร ครั้นแล้ว พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกับอนาถบิณฑิกคหบดีว่า คหบดี ธรรม ๕ ประการเหล่านี้ น่าปรารถนา น่ารักใคร่ น่าพอใจ หาได้ยากในโลก ธรรม ๕ ประการอะไรบ้าง คือ อายุ วรรณะ สุข ยศ สวรรค์ คหบดี ธรรม ๕ ประการเหล่านี้แล น่าปรารถนา น่ารักใคร่ น่าพอใจ หาได้ยากในโลก. คหบดี ธรรม ๕ ประการ อันน่าปรารถนา น่ารักใคร่ น่าพอใจ หาได้โดยยากในโลกเหล่านี้ เรามิได้กล่าวว่า จะพึงได้มาเพราะเหตุแห่งความอ้อนวอน หรือได้มาเพราะเหตุแห่งความปรารถนา ถ้าธรรม ๕ ประการ อันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้ยากในโลกเหล่านี้ จักได้มาเพราะเหตุแห่งความอ้อนวอน หรือได้มาเพราะเหตุแห่งความปรารถนาแล้ว ในโลกนี้ ใครจะพึงเสื่อมจากอะไร. คหบดี อริยสาวกผู้ต้องการอายุ ไม่ควรอ้อนวอน หรือยินดีในอายุ เพราะเหตุแห่งอายุ อริยสาวกผู้ต้องการอายุ พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่ออายุ เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่ออายุที่อริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้อายุ อริยสาวกผู้นั้นย่อมได้อายุที่เป็นของทิพย์ หรือเป็นของมนุษย์. คหบดี อริยสาวกผู้ต้องการวรรณะ ไม่ควรอ้อนวอน หรือยินดีในวรรณะ เพราะเหตุแห่งวรรณะ อริยสาวกผู้ต้องการวรรณะ พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อวรรณะ เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อวรรณะที่อริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้วรรณะ อริยสาวกนั้นย่อมได้วรรณะที่เป็นของทิพย์ หรือเป็นของมนุษย์. คหบดี อริยสาวกผู้ต้องการความสุข ไม่ควรอ้อนวอน หรือยินดีในความสุข เพราะเหตุแห่งความสุข อริยสาวกผู้ต้องการความสุข พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อความสุข เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อความสุขที่อริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้ความสุข อริยสาวกนั้นย่อมได้ความสุขที่เป็นของทิพย์ หรือเป็นของมนุษย์. คหบดี อริยสาวกผู้ต้องการยศ ไม่ควรอ้อนวอน หรือยินดีในยศ เพราะเหตุแห่งยศ อริยสาวกผู้ต้องการยศ พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อยศ เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อยศที่อริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้ยศ อริยสาวกนั้นย่อมได้ยศที่เป็นของทิพย์ หรือของมนุษย์. คหบดี อริยสาวกผู้ต้องการสวรรค์ ไม่ควรอ้อนวอน หรือยินดีในสวรรค์ เพราะเหตุแห่งสวรรค์ อริยสาวกผู้ต้องการสวรรค์ พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อสวรรค์ เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อสวรรค์ที่อริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้สวรรค์ อริยสาวกนั้ย่อมได้สวรรค์. ชนผู้ปรารถนาอายุ วรรณะ ยศ เกียรติ สวรรค์ ความเกิดในตระกูลสูง และความเพลินใจ พึงทำความไม่ประมาทให้มากยิ่งขึ้น บัณฑิตทั้งหลาย ย่อมสรรเสริญความไม่ประมาทในการทำบุญ. บัณฑิตผู้ไม่ประมาทแล้ว ย่อมยึดถือประโยชน์ทั้งสองไว้ได้ คือ ประโยชน์ในปัจจุบัน และประโยชน์ในสัมปรายะ ผู้มีปัญญา ท่านเรียกว่าบัณฑิต เพราะบรรลุถึงประโยชน์ทั้งสองนั้น.
